ریسک عملیاتی و شیوه های مدیریت آن، یکی از مباحث قابل توجه در صنعت بانکداری محسوب می شود، که تاثیرات بالقوه ای بر عملکرد بانک ها و موسسات مالی دارد.یکی از گامهای اصلی مدیریت ریسک عملیاتی، اندازه گیری آن با هدف اندازه گیری سرمایه مورد نیاز این ریسک است که با توجه به حرکت بانک های کشور به سمت رعایت قوانین و استانداردهای کمیته بال 2، اندازه گیری سرمایه مورد نیاز برای ریسک عملیاتی جهت مواجهه با بحرانها و همچنین اعمال آن در نسبت کفایت سرمایه بانک ها از اهمیت خاصی برخوردار است.برای اندازه گیری ریسک عملیاتی و در نتیجه محاسبه سرمایه مورد نیاز، سه رویکرد شاخص «پایه»، «استاندارد شده» و «پیشرفته»، وجود دارد که دو رویکرد پایه و استاندارد نسبت به رویکرد پیشرفته به اطلاعات کمتری نیاز دارند؛ در صورتیکه در رویکرد پیشرفته نیاز به بانک اطلاعاتی وسیعی از داده های مربوط به زیان است.

پیشرفت روزافزون فناوری‎های نظامی، به ویژه تهدید‎های هوایی آینده ازجمله پرنده‎های بدون سرنشین، لزوم توجه علمی و دقیق به مقولة مدیریت تهدیدات را اجتناب ناپذیر می کند. اصلی‎ترین جنبة محیط های عملیاتی آینده مباحث شناخت محیط، آینده پژوهی و پیش‎بینی ضرورت‎های مدیریت تهدید‎ها است. زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر چگونگی مدیریت تهدیدهای ریزپرنده ها در محیط عملیاتی آینده است.  روش: این پژوهش از نوع کاربردی است که از روش‎ کتابخانه‎ای (مطالعه اسناد و مدارک با ابزار فیش­برداری) و روش میدانی (با ابزار مصاحبه) برای گردآوری داده‎ها و از نمونه‎گیری هدفمند قضاوتی برای انتخاب حجم نمونه استفاده شده است. برای تعیین اولویت اقدامات لازم و برای مدیریت تهدید‎های ریزپرنده ها در زمان صلح و زمان بحران و جنگ، در محیط عملیاتی آینده از روش AHP بهره جسته شد. نتایج: نتایج حاصل از انجام تحقیق، نشان می‎دهد که متغیر های اصلی تحقیق با ضریب هماهنگی کمتر از 1/0 در محیط عملیاتی آینده تأثیر گذارند. پیشنهاد تحقیق بر اساس نتایج آن چنین است که مسئولان دفاع هوایی بر شناخت تهدیدهای ریزپرنده ها و نیز لزوم تحول در نحوة مدیریت تهدید‎ها در محیط عملیاتی آینده، در زمان صلح و جنگ، توجه کنند و با اولویت اتخاذ استراتژی‎ دفاعی مناسب شامل: اقدامات پیشگیرانه و واکنشی با ارتقاء قابلیت‎های کشف تهدیدهای ریزپرنده ها و به کارگیری فناوری های نوین و متناسب در سامانه‎های سلاح پدافند هوایی تاکید و اهتمام بیشتری داشته باشند.

فعالیت های تولید-توزیع-عرضه در قالب زنجیره عرضه، بخش عمده ای از مسائل و مخاطرات محیط زیست را پدید آورده است، به گونه ای که از یک سو فشارهای فراوانی بر محیط زیست از نظر مصرف منابع طبیعی وارد شده و از سویی دیگر به واسطه آلاینده های ناشی از مصرف، خسارات زیادی بر آن وارد شده است. از این رو به منظور حفاظت از محیط زیست، اقداماتی نظیر تدوین مجموعه ای از استانداردها و قوانین در سطوح محلی، منطقه ای، و بین المللی انجام گرفته که بایستی در زنجیره عرضه لحاظ شود. این الزامات چالش های جدیدی را در مدیریت زنجیره عرضه ایجاد کرده است که در نظر گرفتن آنها مبحث دیگری را با عنوان مدیریت محیط زیستی، گشوده است. این فضا زمینه ای بالقوه برای به کارگیری فنون تحقیق در عملیات به عنوان یکی از ابزارهای کارامد تصمیم گیری فراهم کرده است. مقاله حاضر به تبیین کاربردهای تحقیق در عملیات در مدیریت محیط زیستی پرداخته و برای روشنی بیشتر مطلب، مصادیقی از کاربردهای آنها را در حل مسائل خرد و کلان مدیریت محیط زیست ارائه می کند. در سطح خرد به مدیریت آلاینده ها، مدیریت بازیافت، و مدیریت پیشگیری و در سطح کلان به مسائل مدیریتی در سه سطح مسائل محلی، منطقه ای، و بین المللی پرداخته خواهد شد.  

چاه های سطحی کشاورزی به عنوان منبع تامین آب آبیاری و مدیریت مناسب آنها برای تامین نیاز آبیاری اراضی شالیزاری از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. در این راستا تحقیقی با هدف توسعه مدل شبیه سازی بهره برداری از چاه های سطحی انجام گرفت. رویکرد این مدل بر حداکثر استفاده از آب های محلی موجود (باران، چاه سطحی، آببندان، ...) است. در مدل ارائه شده ابتدا بر اساس داده های ورودی و معادلات شبیه سازی، تبخیرتعرق گیاه، نیاز، دور و حجم آبیاری مورد نیاز، بار آبی در چاه سطحی و خاک به صورت روزانه محاسبه می شود. سپس با استفاده از برنامه آبیاری بدست آمده و محدودیت های برداشت از چاه سطحی (حداقل بار آبی مجاز در چاه)، روزهای آبگیری از چاه سطحی، دبی پمپاژ، مدت زمان پمپاژ، ارتفاع غرقابی درمزرعه و مقدار رواناب محاسبه می شوند. همچنین شبیه سازی نوسانات سطح آب زیرزمینی در شرایط غیراشباع در خارج از فصل زراعی برنج، توسط مدل HYDRUS-1D صورت گرفت. طبق نتایج بدست آمده از اجرای مدل در اراضی شالیزاری موسسه تحقیقات برنج کشور در رشت برای سال آبی نرمال، از 10 نوبت آبیاری مورد نیاز، شش نوبت آن توسط چاه سطحی و چهار نوبت توسط کانال تامین شده است. بر اساس نتایج بدست آمده در اراضی شالیزاری مورد مطالعه، سطح آب زیرزمینی کم عمق در خارج از فصل زراعی برنج مجددا توسط بارندگی تغذیه گردیده است و از عمق 4.85 متری به عمق 1.82 متری صعود کرده است. بنابراین بهره برداری از چاه های سطحی در طول فصل زراعی برنج با رعایت حداقل بار آبی مجاز باعث افت محسوس آب زیرزمینی و ناپایداری نمی گردد.

هدف این مقاله بررسی رابطه بین مدیریت ریسک محافظه کاری و جریان وجه نقد عملیاتی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است و فرضیه های آن با استفاده از مدل های رگرسیون و روش داده های پانل مورد آزمون قرار گرفته است. نمونه آماری پژوهش شامل 122 شرکت از شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد؛ همچنین برای جمع آوری مبانی نظری پژوهشی از روش کتابخانه ای با استفاده از کتاب، پایان نامه، مقالات فارسی و لاتین استفاده شده است و برای جمع آوری داده های آماری از صورت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران استفاده شده است، نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل در سطح اطمینان 95% نشان می دهد که بین محافظه کاری و جریان وجه نقد عملیاتی رابطه معناداری وجود دارد و همچنین بین محافظه کاری غیرشرطی جریان وجه نقد عملیاتی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. ولی بین محافظه کاری شرطی جریان وجه نقد عملیاتی رابطه معناداری وجود ندارد.

این مقاله یک مدیریت انرژی توزیع شده انعطاف پذیر را برای هماهنگی بهره برداری ریزشبکه های متصل به هم پیشنهاد می دهد. هرکدام از ریزشبکه ها به عنوان یک واحد مستقل با اهداف محلی در نظر گرفته شده اند تا هزینه های بهره برداری و توان های مبادله شده خود را بهینه نمایند. در این مقاله فرض شده است که ریزشبکه های متصل به هم ازطریق یک شین مشترک به هم متصل شده اند که می توانند ازاین طریق توان های الکتریکی را مبادله کنند. برای هماهنگ کردن برنامه ریزی بهره برداری این ریزشبکه ها، از یک الگوریتم دوسطحی استفاده شده است. سطح اول برای بهره برداری اقتصادی هرکدام از ریزشبکه ها و سطح دوم برای بهینه سازی توان های مبادله شده است. برنامه ریزی ریزشبکه ها با درنظرگرفتن روابط پخش بار و قیود ولتاژ در یک سیستم متصل از چند ریزشبکه در یک دوره 24 ساعته شبیه سازی شده است. هم چنین یک نرخ جریمه برای کنترل توان های مبادله شده میان ریزشبکه ها تعیین شده است. نتایج شبیه سازی انجام شده نشان می دهد که استفاده از سیستم مدیریت انرژی پیشنهادی، سبب افزایش کارایی و بهبود قابلیت اطمینان در هرکدام از ریزشبکه ها می شود.